Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Σημειώσεις ενός μετανάστη: ''Πρέπει και εμείς οι μετανάστες να βγούμε να παλέψουμε''

Είμαι από το Πακιστάν. Στην Ελλάδα ήρθα το 1997. Στη χώρα μου υπήρχε πολλή φτώχεια και έτσι αναγκάστηκα να φύγω. Ηρθα με σκοπό να πάω στην Ιταλία. Περιμένοντας όμως τη σειρά μου, διότι αυτά δεν γίνονται μέσα σε μια μέρα, μου δόθηκε η ευκαιρία να μείνω. Βρήκα δουλειά και εγκαταστάθηκα. Με τους νόμους του ’98 και του 2001 για τη νομιμοποίηση των αλλοδαπών μού δόθηκε και η ευκαιρία να φτιάξω τα χαρτιά μου. Η ζωή για έναν μετανάστη ήταν κάπως καλύτερη τότε και πιο εύκολη. Οσο όμως περνούσαν τα χρόνια και καταλάβαινα την ελληνική πραγματικότητα, συνειδητοποίησα ότι τα δικαιώματά μας ως μεταναστών καταπατώνται καθημερινά.

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Σημειώσεις ενός μετανάστη: ''Οκτώ χρόνια αναμονή''

Στην Ελλάδα ήρθα το 1990. Ο πατέρας μου ήταν Ελληνας και η μάνα μου Βραζιλιάνα. Οπως πολλοί Ελληνες εκείνη την εποχή, έτσι και ο πατέρας μου έφυγε από εδώ μετά τον πόλεμο για να πιάσει δουλειά στην Αργεντινή. Μόλις όμως το καράβι σταμάτησε στη Βραζιλία, κατέβηκε και έμεινε για 30 χρόνια στο Σάο Πάολο.



Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Σημειώσεις ενός μετανάστη: ''Δεν φύγαμε γιατί το θέλαμε, αλλά γιατί μας ανάγκασαν''


Στην Ελλάδα ήρθα το 2008. Σπούδασα σκηνοθεσία στο Αφγανιστάν. Εφυγα διότι ανέβασα ένα θεατρικό που σατίριζε τον ρόλο του άνδρα και της γυναίκας στην αφγανική κοινωνία και είχε βέβαια έντονο θρησκευτικό και πολιτικό χαρακτήρα. Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος για κάτι τέτοιο. Θυμάμαι έντονα την ημέρα που κάναμε παράσταση σε μια πόλη. Ολοι φώναζαν και σταμάτησαν το έργο, ήταν έτοιμοι να μας λιντσάρουν. Κάποιος φώναξε και την αστυνομία και με ψάχνανε για καιρό. Ηθελαν να με φυλακίσουν.